Betonvloer herstellen: welke schade, welke oplossing

Welke schade vraagt welke herstelling?

Schade aan beton heeft bijna altijd een aanwijsbare oorzaak: krimp, belasting, beweging, vocht of een zwakke toplaag. Wie alleen het gat vult, ziet het probleem vaak terugkomen. Begin dus bij de vraag waarom het beton daar kapot is gegaan.

Scheuren ontstaan volgens Bostik door krimp, zetting, thermische uitzetting, overbelasting of spanningen in hoeken. Een fijne, stabiele krimpscheur is vooral een esthetisch probleem en een ingang voor vuil en vocht. Een scheur die blijft bewegen of waar de twee kanten in hoogte verschillen, wijst op een probleem in de ondergrond of de draagkracht.

De tabel hieronder geeft per schadetype de meest voorkomende oorzaak en de gangbare herstelling.

Voegen in bedrijfsvloeren: waarom gaan ze kapot?

Een bedrijfsvloer heeft voegen nodig. Krimpvoegen worden in het jonge beton gezaagd en sturen de scheurvorming naar een vooraf gekozen lijn. Bewegingsvoegen of uitzettingsvoegen vangen thermische bewegingen op. Constructievoegen of dagvoegen zitten tussen twee stortfases.

Net die voegen zijn het zwakke punt. Febelcem, de federatie van de Belgische cementindustrie, wijst erop dat vrije randen aan voegen kwetsbaar zijn, vooral onder mobiele belasting, en dat het overrijden van voegen een dynamische belasting geeft. Elk hard wieltje dat over een open voeg rolt, tikt tegen de rand. Na verloop van tijd brokkelt die af, wordt de voeg breder en versnelt de schade.

De herstelling bestaat uit twee delen. Eerst worden de beschadigde randen recht uitgezaagd en opnieuw opgebouwd met een harsmortel. Daarna wordt de voeg opnieuw ingezaagd en gevuld. Voor krimpvoegen en constructievoegen onder wielverkeer bestaan halfstijve voegvullers op harsbasis. Volgens fabrikanten ondersteunen die de voegranden en beperken ze het afbrokkelen door wielverkeer, terwijl ze een beperkte beweging van de platen toelaten.

Een echte bewegingsvoeg mag je nooit stijf dichtzetten. Die moet kunnen blijven werken en krijgt een elastische afdichting of een voegprofiel. Het onderscheid tussen een voeg die mag worden gevuld en een voeg die moet bewegen is een van de eerste dingen die Storm op een werf nakijkt.

Plaatselijk herstellen: mortel of hars?

Voor plaatselijke herstellingen zijn er grofweg twee families: cementgebonden herstelmortels en kunstharsmortels op basis van epoxy, PU of PMMA.

Cementgebonden mortel lijkt qua gedrag het meest op het beton zelf. Hij is geschikt voor grotere en diepere herstellingen. Hij moet wel rustig kunnen uitharden. Gamma raadt in zijn handleiding aan om de mortel enkele dagen vochtig te houden en tegen zon te beschermen, om nieuwe barsten te voorkomen.

Harsmortel hecht zeer sterk, kan dun uitlopen aan de randen en wordt snel hard. Dat maakt hem geschikt voor voegranden, ondiepe putten en plaatsen die snel weer verkeer krijgen. Voor scheuren worden dunvloeibare harsen gebruikt die in de opengezaagde scheur worden gegoten. Bostik beschrijft daarbij ook het plaatsen van krammen dwars over de scheur en het afzanden van de verse hars, zodat een volgende laag kan hechten.

De voorbereiding is bij beide dezelfde en beslist over het resultaat. Uitkappen of uitzagen tot op gezond beton, met rechte randen in plaats van schuin uitlopende. Stof en losse delen verwijderen. De ondergrond moet droog en vetvrij zijn voor hars, en licht bevochtigd voor cementmortel. Een herstelling op vuil of zwak beton komt los, hoe goed het product ook is.

Na de herstelling kan de vloer beschermd worden met een functionele coating in epoxy, PU of PMMA. Die sluit de poriën af, stopt stofvorming en maakt de vloer makkelijker te reinigen.

Wanneer is de vloer weer belastbaar?

Dat hangt af van het product, de laagdikte en de temperatuur. Een vast cijfer dat altijd klopt bestaat niet. De technische fiche van het gebruikte product is de enige juiste bron. Als richting kan je deze waarden uit fabrikantenbronnen aanhouden.

Snelle reparatieharsen voor scheuren zijn volgens Bostik bij ongeveer 23 graden na 20 tot 30 minuten hard genoeg voor de volgende afwerkingslaag. Een epoxyhars voor scheuren en krimpvoegen is volgens dezelfde bron na ongeveer 24 uur uitgehard.

Epoxycoatings en epoxymortels vragen meer geduld voor zware belasting. Productfiches noemen bij 20 graden ongeveer 3 dagen voor mechanische belasting en ongeveer 7 dagen tot volledige uitharding. Bij 10 graden loopt dat volgens Sika op tot ongeveer 10 dagen.

Kan de zone niet zo lang dicht, dan zijn PMMA-harsen een optie. Die harden volgens fabrikanten zeer snel uit, ook bij lage temperaturen. In een magazijn of werkplaats plannen we herstellingen daarom vaak per zone, zodat het verkeer kan blijven rijden.